Co obejmuje Ustawa o rynku kryptoaktywów?

Ustawa o rynku kryptoaktywów (dalej: „Ustawa”) została uchwalona, żeby zapewnić pełne stosowanie Rozporządzenia MiCA [1] oraz Rozporządzenia 2023/1113 [2], w tym wyznaczenie Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: „KNF”) jako organu właściwego i wyposażenie jej w odpowiednie środki celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku kryptoaktywów i ochrony inwestorów.

Zakres przedmiotowy Ustawy obejmuje trzy główne obszary. Po pierwsze, Ustawa ustanawia szczegółowe zasady prowadzenia działalności w zakresie kryptoaktywów. Oznacza to, że reguluje warunki i wymagania, jakie muszą spełniać podmioty działające na tym rynku, w tym oferujące kryptoaktywa, ubiegające się o ich dopuszczenie do obrotu, a także świadczące usługi w zakresie kryptoaktywów. Po drugie, Ustawa określa zasady odpowiedzialności cywilnej związanej z dokumentem informacyjnym dotyczącym kryptoaktywa, jak również jego wersją zmienioną. Po trzecie, Ustawa reguluje organizację i wykonywanie nadzoru nad rynkiem kryptoaktywów. Zakres nadzoru obejmuje w szczególności kontrolę nad działalnością oferujących kryptoaktywa, osób ubiegających się o ich dopuszczenie do obrotu, emitentów tokenów powiązanych z aktywami (ART), tokenów będących e-pieniądzem (EMT), a także dostawców usług w zakresie kryptoaktywów (CASP), w tym stosowanie środków nadzorczych i administracyjnych w celu egzekwowania przestrzegania przepisów oraz ochrony porządku i bezpieczeństwa obrotu kryptoaktywami. Ponadto, nadzór ten obejmuje działania mające na celu ujawnianie i zapobieganie nadużyciom na rynku kryptoaktywów, w tym niezgodnemu z prawem wykorzystywaniu informacji poufnych, manipulacjom i innym nieprawidłowościom godzącym w uczciwość i integralność tego rynku.